Bardzo, bardzo lubię ten letni czas. Z samego rana w sobotę wybrałam się na targ. I już są! Duże, piękne, dojrzałe, fioletowe i pachnące: ŚLIWKI! A wraz z nimi wiele pomysłów na niedzielny podwieczorek. A pierwsze śliwki, podobnie jak wiosenne kwiaty, wnoszą do domu powiew świeżości. I znowu się chce przygotować coś przepysznego!

Zatem bierzemy się do pieczenia. To ciasto MOJEGO (tak, tak!) pomysłu, przetrenowane na rodzinie, znajomych, gościach i… współpracownikach mojego męża. Jak je nazwać? Czy ładnie zabrzmi śliwkowe tulipany na kruchym spodzie? A może pazurki ze śliwek? Wybór pozostawiam Wam – możemy zrobić głosowanie albo konkurs na najlepszą nazwę. W nagrodę – blacha tego fantastycznego ciasta!

Ciasto jest absolutnie proste do zrobienia. Ale żeby dobrze wyglądało, wymaga nieco niebanalnego przygotowania. Bowiem pomysł wziął się z pragnienia, by zwykłe ciasto śliwkowe nie tylko świetnie smakowało, ale także pięknie, wręcz zachwycająco wyglądało. Aby było wyjątkowe, niespotykane i niepowtarzalne w otoczeniu innych wypieków. Kto pierwszy zjadł je u nas w domu? Nie pamiętam…

Śliwki do tego ciasta muszą być duże i kształtne (owalne) i muszą dać się łatwo oddzielać od pestki. Śliwki dzielone są na połowy i nacięte z jednej strony – jak tulipany. Po upieczeniu dadzą niezwykły efekt wizualny. Zobaczcie, jak to wygląda na zdjęciu!

Mnie się spodobało, od pierwszego razu. Ale żeby śliwki było na czym ułożyć, potrzebny jest kruchy spód. I tutaj – Drogie Czytelniczki i Drodzy Czytelnicy – podaję przepis na moje sztandarowe kruche ciasto, do którego jeszcze wiele razy będziemy powracać.

A więc:

• 2 szklanki mąki
• 1/2 szklanki cukru
• 200 g masła
• 1 jajko całe
• 3 żółtka
• płaska łyżeczka proszku do pieczenia
• 1 cukier waniliowy
• szczypta soli

Z podanych składników zagnieść gładkie ciasto. Następnie schłodzić w lodówce (20-30 min). Rozwałkować na papierze pergaminowym (wielkość – jak na blachę do piekarnika). Ułożyć śliwki – jak na zdjęciu:) Piec przez pół godziny w piekarniku nagrzanym do 175°C.

Po wystudzeniu polukrować. Zatem czas na prosty przepis na lukier (mojej teściowej). Pół szklanki cukru pudru – najlepiej zmielonego samodzielnie i wrząca woda. Potrzeba jej tyle, by mieszając uzyskać konsystencję gęstej śmietany (tzn. łyżka do półtorej). Lukrujemy.

Teraz wystarczy pokroić na kawałki, zachowując tulipanowy (pazurkowy) kształt śliwki. Ciasto na pewno nie wystarczy na zbyt długo (to jego jedyna zauważalna wada).

Pozostaje życzyć SMACZNEGO! A przy okazji wspomnieć, że w Szydłowie (świętokrzyskie) co roku odbywa się Święto Śliwki. Kto wybierze się do tej Stolicy Śliwki pod koniec sierpnia, będzie miał okazję skosztować smaku kilkunastu odmian śliwek, spróbować różnych potraw przyrządzonych ze śliwek oraz… szydłowskiej śliwowicy. Sama jestem ciekawa!

PS. tych, którzy chcieliby poczytać więcej o śliwkach i ich dobroczynnym działaniu na nasze zdrowie i samopoczucie odsyłam choćby do ciekawego artykułu na portalu Vegestrefa.pl